Terwijl de lange droge zomer van 2026 voorlopig ten einde lijkt, begint het idee dat we ons water veel beter vast moeten houden gemeengoed te worden. Hierbij gaat terecht veel aandacht uit naar de Nieuwe Waterweg, daar wordt per seconde gemiddeld bijna een miljoen liter zoetwater gebruikt om het zoute zeewater niet te ver onze rivieren op te laten kruipen. Terecht pleiten emeritus hoogleraar stedenbouwkunde Han Meyer en hoogleraar fysische geografie Maarten Kleinhans in het NRC en op nu.nl dan ook voor het geleidelijk verondiepen van deze tot vaargeul verworden riviermonding.
Nieuws
Droge zomer onderstreept noodzaak verondieping Nieuwe Waterweg
24 augustus 2026
Rotterdam
In onze inzending voor de 12e Eo Wijers prijsvraag Tweestromenland hebben we dit idee geïntegreerd met regionale opgaven op het gebied van hoogwaterveiligheid, energietransitie en woningbouw. Dit sloeg zo goed aan dat we ons ontwerp verder hebben mogen uitwerken in een publicatie en een installatievoor de komende Internationale Architectuur-Biënnale Rotterdam. Daarbij zetten we een open scenario met een verondiepte Nieuwe Waterweg en een open Haringvliet tegenover een gesloten scenario waarbij beide riviermondingen worden afgedamd. In het open scenario komt weliswaar meer zout water, maar ook meer sediment naar binnen. En dit sediment stelt ons in staat om de zeespiegelstijging bij te houden met ‘landspiegelstijging’. Dit leert ons dat sectorale korte termijn belangen altijd moeten worden afgewogen in een integraal lange termijn perspectief.